KRONOLOJİ DENEN ŞEY

0- Doğdum 🙂
1- Hatırlamıyorum ama İznik’e taşındım
2- Edirne’deydim artık
3- Daha 3’e varamadan kreş başladı
4- İstanbul .. İstanbul …
5- Yeni okul.. yeni hayat
6- Ay başında annemin alacağı hamburgeri beklediğim anlar
7- Okuyabilmek
8- Keşke adım Filiz olsaydı dediğimi hatırlıyorum 🙂 Nedense ???
9- Okulum değişti …
10 – Öğretmenim değişti
11- Hayır artık değiştirmeyeceğim.. Annem öğlenci ben sabahçıyım.. Evde tek başıma kalabiliyorum..
12- Büyüdüm .. Önlük değil, forma giyiyorum.. Eteğimi kıvırdım 🙂
13- Adımın İngilizcesi yokmuş 🙂 İngilizce öğreniyorum
14- Çıkmak ?? Neden çıkmak deniyor acaba 🙂
15- Folklör … Tey teyyyyyyy!
16- Fen mi Matematik mi ne okumalı ?
17 – Aşık oldum !!!
18 – Hayatımdaki en büyük yarayı kazıdım.. Annemle özgürüz !
19 – Lütfen kazanayım Allahım lütfen !!
20 – İ.Ü. Latin Dili
21 – Okey oynamaktan sınıfta kalan kaç kişi var?
22 – Çalış .. çalış .. çalış… 4 yılda bitmeli !
23 – Latince konuşulmayan bir dildir 🙂
24 – Mezun.com 🙂
25 – Alo Anne ! Terfi ettim yuppiii !
26 – Alo Anne ! Beni istemeye geliyorlar …
27 – Evet .. Evet .. Evet …
28 – Alo Anne ! Beyazları 90’da yıkadım, bumburuşuk oldular, açılır mı?
29 – http://www.yemekbahane.blogspot.com blog açtım, okudunuz mu?
30- Perşembe – Evde temizlik var , Cuma – Ekiple toplantı yapılacak , cumartesi – pasta kursu , Pazar – kahvaltıya misafir
31 – Haftasonu gelemem, siparişlerim var, pasta yapmam lazım
32 – Yemek pişirmeyi seviyorum!
33 – Nefes almaya şükrettim … Korktum .. Çok korktum …
34 – Arttım.. Yükseldim.. Değerlendim.. Aras’ım geldi dünyaya
35 …..

Hayat bu ne getirecek bana , bizlere …Yol yarılandı mı bilinmez ..
Anacım! iyi ki doğurdun …

Sağlıkla & afiyetle !

Ramazan Ayı’nda Bir Çocuğumuzu da SEN Güldürmek İster misin?

LÖSEV, Türkiye genelinde yaklaşık olarak 11.500 lösemili aileye mutluluk kolileri dağıtıyor.

Vakıf, zorlu tedavi sürecinden geçen lösemili ve kanserli çocukların moral kazanmaları için Türkiye’nin dört bir yanında Ramazan’da iftar yemekleri de düzenleyerek yüzlerce aileye ulaşıyor. Eğer sen de bir koli mutluluk armağan etmek istersen farklı paketlerdeki yardım seçeneklerinden en uygununu seçip bu kutsal ayda desteğini gösterebilirsin.

Detaylı bilgi için www.losev.org.tr sitesi veya www.facebook.com/losev0660 Lösev Facebook sayfasını ziyaret edebilirsin. Lösev’i Twitter’da da @losev1998 hesabından takip edebilir, #LosevHayatVerir hashtag’i ile paylaşımlarınla destekleyebilirsin.

Bir bumads sosyal sorumluluk içeriğidir.
ad_client = ‘af32b442-7af7-4ebf-87d5-2fa933645bcf’;ad_offer =’307′;

2 AY BİTERKEN

Aras Oldum olası düşündüğüm bir şeydir, zamanın izafiliği… Beklerken geçmek bilmeyen vakit birden elinden kayar gibi geçer gider. Bu günlerde zamanın ayaklarına zincir taksam mı diye düşünüyorum 🙂 Birçoğunuz anne olduğunuz için beni çok iyi anlıyorsunuzdur eminim. Oğlum bugün tam 2 aylık olurken zamanın hızı beni onun büyümesini seyrederken keyiflendirse de bugünlerin bir daha geri gelmeyeceğini bilmek zamanı durdurma hissine itiveriyor. Onu ilk kucağıma aldığım andan beri zaman son vites akıp gidiyor.
Her saniyesinden keyif almak her anını beynime kazımak isterken saatler akıp gidiyor. Bir bakıyorum sabah bir bakıyorum akşam oluvermiş. Ama hayatımın en özel 2 ayını geride bırakırken oğlumun küçülen kıyafetleri, yüzüne yerleşmeye başlayan gülücükleri ve “seni tanıyorum ben” diye bakan o küçük gözleri ile mutluluğu yaşıyorum. Bu iki ayda annemi daha da iyi anlıyorum. Hatta ona bir soru sordum … Bu yükü 34 yıldır nasıl taşıyorsun? Birisi için 34 yıldır nasıl yaşıyorsun? Birisini 34 yıldır nasıl merak ederek hayatını geçiriyorsun? Annelik dedikleri şeyi yaşamanın verdiği derin hisleri yaşamak hem acı veriyor hem de dünyanın en keyifli şeyi.
İşte 28 Nisan’dan beri hayatımda olan en değerli şeyin bana hissettirdikleri böyle… Bir dalga gibi giderek de büyüyen bu sevgiye Allah’ım her isteyeni kavuştursun inşallah.
Bu vesile ile hepinize iyi kandiller diliyorum..
Afiyetle ve sağlıkla kalın,

SOKAĞA ÇIKMAK

Meğer hayatta pat diye yaptığınız şeyler nasıl da zorlaşabiliyormuş. 28 Nisan öncesinde (yani Aras aramıza katılmadan hemen önce) 🙂 eşimle bir yere gitmeye karar verdiğimizde 5. dk da kendimizi yolda bulurduk 🙂 Özellikle pazar sabahları Çengelköy seferlerimiz pek meşhurdu. Hoppp sabah 09:30 Müge & Engin börekçinin önünde sırada oluverirdi 🙂 Geçtiğimiz pazar günü havayı güzel görünce sokağa çıkmaya karar verdik … Ama bu karar veriş evde bir trafik yarattı ki görmeniz lazımdı. Aylar önce alınan puset, kullanmayı bilmez ellerde evrilip çevrildi, açma kapama nasıl oluyor kitabına bakarak çözülmeye başlandı, ayy ya üşürse, ya terlerse durumları için kıyafetler, acıkırsa, ağlarsa, altına yaparsa süreçlerine dair önlemler, ilk çıkış bu kaydedilmeli 🙂 diye fotoğraf makinasının acil şarj işlemleri falan filan…Neyse 1 saatlik hazırlığın sonunda maaile çıkıverdik sokağa…Nereye gittiğimizi açıklıyorum, arka caddedeki parkta kısa bi yürüyüş ve akabinde bir yemek… 🙂 Yani evden sadece 300 mt uzağa 🙂
Kendi kendimize gül gül öldük 🙂 Bir de arabaya binsek ne olacak diye…
Ama kendimizi 2 gün içinde aştık bile , bugün Aras ilk pikniğini yaptı 🙂 Sinem teyzesinin müthiş lojistiği ile iplerini koparttı deniz havasında püfür püfür 2 saat uyuyarak ciğerlerine çekti oksijeni.
Sokağa çıkmak bir iş oldu bizim için artık 🙂
Hadi bakalım 🙂

YENİ BİR DÖNEM BAŞLADI HAYATIMDA

Uzun bir aradan sonra tekrar merhaba…

Buralarda olamasam da gelen mesajlarınızı okuyorum.Beni yalnız bırakmadığınızı hissetmek bana nasıl iyi geliyor bir bilseniz. Bir müddet buralara sıkça uğrayamayacağımı biliyordunuz zaten, bunu 9 aydır beni takip edenler az çok tahmin etmiştir.O bekleyişim 28 nisanda son buldu, artık Aras’ım yanımda…Birbirimize alışmakla geçiyor günlerimiz.Hayatımın anlamı, yaşama bakışım değişti o geldiğinden beri, bir çok annenin olduğunun gibi.Şimdilik belirli bir rutinde gitse de günlerimiz, her an büyüdüğünü seyretmek büyük bir keyif gerçekten de.
Dün ilk anneler günümüzü kutladık oğlumla..Hayatımda yeni bir özel gün daha var artık ve sanırım bu en özeli oldu. Ayrıca dünün bir başka manası daha vardı ailemiz için..Biricik aşkım, sevgili eşimle 7. evlilik yıldönümümüzü kutladık. Geçtiğimiz senelerden farklı olarak minik oğlumuz bize katıldığı için çok daha anlamlı bir kutlama oldu.

İşte böyle sevgili dostlarım..

Bir müddet müsadenizle diyerek, tüm annelerin geçmiş anneler gününü kutluyorum…

Sağlıkla ve afiyetle kalın…

Müge

BUGÜNLERDE BEN…

Blogspotun kapanması moralimi çok bozdu, bir çoğunuzun olduğu gibi. Elim klavyeye gitmez oldu, içim çok buruk. Günlük okunma oranlarına baktığımda bu üzüntüm daha da artıyor sanki.Durumun düzelmesini çok istiyorum ve umut ederim bu en kısa sürede gerçekleşir.

Bugünlerde ben neler yapıyorum..??

Bol bol minicik, pıtırcık parçalı çamaşırlar yıkıyorum 🙂 Kuzumun gelişine az kaldığı için artık son hazırlıklarımı tamamlıyorum.

Hummalı bir parti hazırlığı içerisindeyim 😉 Elbetteki bir baby shower partisi de kısmetse kendime planlıyorum.

Bol bol kutu katlıyor, hastane için hazırlıklarımı sürdürüyorum.

Bu arada tabii hala çalışmaya devam ediyorum, 1 ay daha devam edip artık kuzumu evde beklemeye çekileceğim.

İşte bu aralar ben..

Bu arada www.yemekbahane.wordpress.com/ adresine blogu yedekledim, bilginize …

>BLOGUMA DOKUNMA

>

Yine aynı nane… yine yok maç yayınlanıyor, kaçak yayın yapılıyor gerekçeleri ile bloggerların tamamı mı cezalandırılacak? Bir iki sene önce yine aynı şey olmadı mı? Nedir sorun olan ? Birileri yanlış yapıyor diye tüm kitleler mi cezalandırılmalı?

Bloguma dokunmayın kardeşim…